Yeniden Dirilişe İtirazlar

Ölüm, bu dünyanın karşı konulmaz yazgısı. Bu konuda itiraz da yok, itirazın anlamı da. Yalnız, yeniden diriliş konusunda, inanmayanların çeşitli itirazları ve şüpheleri bizzat Kur’ân-ı Kerim’de sıklıkla nakledilir ve hemen her yerde bunlara cevaplar verilir. Bu cevapların bir kısmının tarihi örneklerle; bir kısmının yeryüzündeki öldürme ve diriltme hadiseleriyle; bir kısmının ise Allah’ın sonsuz kudretiyle ilgili olduğu söylenebilir.

Kur’ân-ı Kerim’de anlatılanlara göre, ahiret hayatını inkâr edenler, başıboş olduklarını iddia etmiş, kendilerini zamanın öldürdüğünü ileri sürmüş, ahiret inancını bir “sihir” olarak değerlendirmiş, ahiretten bahseden peygamberleri, “Allah hakkında yalan uyduran kişiler” olarak nitelemiş, kıyametin kopacağını zannetmemiş; hatta bu zanlarını yeminle pekiştirmeye çabalamışlardır.

Bu insanlar ahiret hayatı konusunda masal türü bilgilerden bile mahrum kalmış, şüpheye düşmüş ve ilmini ihata edemedikleri bu konuyu yalanlamaya yeltenmişlerdir. Onların yegâne delilleri “biz de atalarımız da daha önceden bu tür şeylerle hep tehdit edildik durduk” demeleri ve peşinden “bu eskilerin masallarıdır” hükmünü vermeleridir. Doğrusu bu iddia en çok tekrarlanma özelliğine sahiptir ve çeşitli dönemlere aittir. İşte bu noktada Kur’ân-ı Kerim’de yeniden dirilişin tarihi örnekleri nakledilir.

Tarihi Örnekler

Kur’ân’da İsrailoğullarının “Allah’ı açıktan görmedikçe inanmayız” demeleri zikredilir. Hz. Musa’nın (a.s) Allahu Tealayı görme isteği ise, Allah’ın (c.c) tecellisine bile dayanamayacak bir boyutta gerçekleşir. Bununla beraber, Hz. İbrahim’in (a.s), “Ya Rabbi, ölüleri nasıl dirilteceğini bana gösterir misin?” talebine, önce “yoksa inanmadın mı?” denilmiştir. Hz. İbrahim’in (a.s) “kalbim mutmain olsun diye” karşılık vermesinden sonra ise, denileni yapması istenmiştir: “Dört kuş tut, bu kuşları kendine alıştır, akabinde onları kesip her dağın başına birer parça koy, sonra da onları çağır. O zaman, koşa koşa sana geleceklerdir” (Bakara, 2/260).

Hz. Musa (a.s) zamanında öldürülmüş bir kişiye, belirli bir ineğin parçası vurulmuş, maktul canlanmış ve katilini söylemiştir. Bu olaydan sonra, “İşte Allah bunu nasıl dirilttiyse, ölüleri de aynen bu şekilde diriltir” hükmü verilir. Hz. İsa’nın (a.s) mucizeleri arasında ise, şu olay anlatılır: “Ben size çamurdan kuş şekline benzer bir şey yapar, içine üflerim; o da Allah’ın izniyle kuş oluverir.” Ayrıca, Ashab-ı Kehfin uyutulup üç yüz yıl sonra uyandırılmaları yeniden dirilişin mümkün olduğunu ispat eder. Ölmüş bir merkebin yeniden canlanması da, Kur’ân’da anlatılan tarihi örneklere eklenmelidir.

Elbette, bunlar her zaman yenilenen birer örnek değildir. Çeşitli tarihlerde meydana gelmiş olması da sık sık karşılaşılan bir olay olmadığını gösterir. Ama bu haberi veren kaynağın doğruluğuna iman, bunların vuku bulduğu inancını gerektirir. Yalnız, haber kaynağına inanmayanlara yönelik bir delil hükmünde olmayabilir. Diğer taraftan, günlük bir tecrübe olan insanın uykusu ve kupkuru yerin baharda yeniden canlanması herkesin gözü önünde gerçekleşmektedir.