Geçti gitti zaman sana aldırmadan,elinde ne kaldığına baktığında , koca bir hiç gördün..

Ağla hayatına,kaybettiklerine,ellerinle yıktığın hayata..

Sen bozdun bu düzeni ; sen ağla..

Ruhun seni terkedercesine ağla.İlk baharda kar yağarcasına ağla.Ağla ki içini temizle.

Günahlarını elma ağacına astım , her seferinde bir ıssırık al o elmalardan.Tadları nasılmış bak.

Bakma midemin bulandığına ,bakma canımın yandığına. Sana acıdığımdan bunca şirretim..

Sonbaharın paslı yapraklarının , yüreğime batmasından derdim.Heryerde anıların beni kovalamasından.Kendini kaybettin , sen sen olmaktan çıktığın güne ağla..

Bir gün dönüp baktığında , aslında gözyaşlarının bile seni terketmiş olduğunu anladığında , kendini o elma ağacında as ; günahlarınla birlikte...

Sana sevdalar kuruttum gönül defterinin sayfalarında.Kokularını kaybetmeden sana verecektim...ona bile değmezmişsin..

 

Evet SEN !

Yani BEN !

Hayır aslında KENDİM..!

Bu yazılar sana.Yani yazana.Aynaya bak ; yanaş yanaş korkma.O ; sensin..Bitirdiğin ruhunla başbaşa kal..

O sensin..

Şimdi ağla, ağla ki içindeki duvarlar yıkılsın...

 
silent...

Ağla hayatına,kaybettiklerine,ellerinle yıktığın hayata..

Sen bozdun bu düzeni ; sen ağla..
 


Yüregine ve ellerine saglik