Sormuşlar bir bilgine: HAYAT ne? Diye..Demiş
bilgin; iki yönlü bir yol devam eder bilinmeze. Sen görmemezlikten
gelsen de vardır bir yoldaş her köşesinde. Bazen çıkarsın zorlukla dar
bir yokuştan bazen de aşarsın dertleri sanki uçuyormuş gibi inerek
buradan.

Peki, SEVGİ nedir? Demiş biri..Kalbine sığmayacak kadar geniş.Dedikodusunu yapamayacağın kadar temiz, kokusunu alamayacağın kadar uzak
hayal edemeyeceğin kadar yakın...

Ya KORKU nedir? Diye atılmış diğeri.
Bir yağmur damlasındaki barut kokusu. Belki de saklanılan bir hayal
yontusu ya bir miniğin haykırırışı, ya da yüreği yaralı bir kuşun
feryadı.

Peki
ya UMUT nerededir? Diye atılmış bir umut avcısı.Bilinmezde değildir
bilirim, demiş yerini kaygılı ve tasalı.Aradın boşuna heryeri ama
unuttun en kolay yeri besbelli..Bunu derken işaret etti insanın en derinden yaralanan yerini.

Peki DOST kimdir? Diye sormuş biri. Demiş; paylaştın mı sevgini, korkunu, ümidini ve yenilgini, verdin mi desteğini, sordun mu halini, yolladın mı yüreğini, ağladın mı onun gibi.

Hissettin mi DOSTLUĞU? Demiş diğeri. Bilgin demiş: Karşılığı olmadan verilir mi hiç yürekteki sevgi?



Dostluk dediğin; tek bir ruhun, iki ayrı bedende dirilmesi..