Son Çagri ==

Kan çok eski bir irmak
Bütün köprüler yikik
Sessizlikte ses korkak
Ag örüyor karanlik

-Günesin benim- derdin,
Dogacaksan dog artik!

Ask, çok eski bir bahçe
Biçak biçak hiçkirik
Gülleri ben suladim
Ben'de kaldi kuraklik

-Yagmurun benim- derdin,
Yagacaksan yag artik!

Biz, o iki eski kus
Nedendir bu uzaklik?
Tüm ormanlar kaybolmus
Kör kuyuda bir çikrik

-Kaderin benim- derdin,
Güleceksen gül artik!

Söz, çok eski bir çalgi
Sularda titrer kayik
Ben mizraplari kirdim
Sen de kov gitsin, kitlik...

-Umudun benim- derdin,
Geleceksen gel artik!

Özlem

Adini özlem koydun bu sonsuz sevginin,
Özlemin tek siginagi oldu bu aci dolu yüregin,
Bu bitmeyen özlem kaçinilmazligiydi sensizligin,
Bitmez bu özlem sevgili, bitmeyecek bensizligin...

Ayrildik ve her geçen gün büyüdü bu özlem,
Her iç çekiste bir göz yasi, her göz yasinda bir sitem,
Bitmedi bu hasret, ne yapsam nereye gitsem,
Özlemin gösterdi, kime baksam hep sen...

Yillarim seni beklemekle geçti umutla,
Gelisin seni vazgeçilmez kildi bir anda,
Sensizligin içimi, yüregimi yaktigi anlarda,
Özlemin hep vardi, birakip gittigin zamanlarda...

Adi hep özlem kalacak bu karsiliksiz sevginin,
Özlemek tek çaresi olacak sensizligin,
Bitmez bu tutku, bitmeyecek bensizligin,
Yasadikça vazgeçilmez olacak ismin,

Kaçinilmaz olacak özlemin,
Özlemim